Biftek T-bone fiorentin (Bistecca alla fiorentina)

Përgatitja paraprake: Varianti me brendësi rozë vlen vetëm për mish viçi ose qengji të prerë nga një muskul i plotë e i paprekur, të cilit i pjekim mirë të gjitha sipërfaqet e jashtme. Nuk zbatohet për mish të grirë, të mbushur, të mbështjellë në role, të injektuar ose të zbutur mekanikisht. Për fëmijët e vegjël, shtatzënat, të moshuarit dhe personat me sistem imunitar të dobësuar zgjedhim variantin e pjekur plotësisht.

1. Biftekun e nxjerrim nga frigoriferi të paktën 1 orë para pjekjes, që të arrijë temperaturën e dhomës, pastaj e thajmë me letër kuzhine.

2. Zgarën ose një tigan të trashë prej gize e nxehim shumë fort (nëse përdorim qymyr druri, prushi duhet të jetë i ndezur, pa flakë).

3. Vendosim mishin pa erëza dhe e pjekim për 5–6 minuta, derisa të formojë kore të trashë me ngjyrë kafe të errët; e kthejmë vetëm një herë dhe anën tjetër e pjekim gjithashtu për 5–6 minuta.

4. Në fund e vendosim biftekun drejt mbi skajin me kockë dhe e pjekim kështu edhe për 5–6 minuta, që të ngrohet edhe përgjatë kockës.

5. E heqim nga zjarri, i hedhim bujarisht kripë të trashë dhe piper dhe e lëmë të pushojë me degët e rozmarinës për 5 minuta.

6. Mishin e shkëputim nga kocka, e presim në feta sa trashësia e gishtit, e renditim përsëri rreth kockës, e njomim me vaj ulliri ekstra të virgjër dhe e shërbejmë me rukola e thela limoni.

Këshillë: Sipas traditës fiorentine, bistecca është e mirë vetëm pak e pjekur (al sangue): mesi duhet të jetë i kuq dhe i vakët – prandaj feta duhet të jetë të paktën 4–5 cm e trashë.