1. Oktapodin (mundësisht të ngrirë e pastaj të shkrirë paraprakisht – kështu bëhet më i butë) e vendosim në një tenxhere të madhe me qepën e prerë përgjysmë dhe gjethen e dafinës, pa ujë, të mbuluar; e gatuajmë në lëngun e vet në zjarr të ulët për 45–60 minuta, derisa tentakulat të shpohen lehtë me pirun.
2. Ndërkohë patatet e vogla i lajmë, i kalojmë me lëkurë në kripë të trashë dhe i pjekim në furrë në 200 °C për 35–40 minuta, derisa të zbuten.
3. Patatet e zbutura i shtypim me kujdes me pëllëmbë (ose me fundin e një gote) që lëkura t'u çahet – kështu bëhen “batata a murro”, pra patate të goditura me grusht.
4. Oktapodin e kullojmë, e ndajmë në tentakula dhe e vendosim në një tavë me patatet; hudhrën e presim hollë dhe e ngrohim me vajin e ullirit në një tenxhere të vogël derisa të bëhet e vakët (pa u skuqur).
5. Vajin me hudhër e hedhim bollshëm mbi oktapodin e patatet dhe i pjekim në furrë në 220 °C për 10–15 minuta, derisa skajet e tentakulave të oktapodit të marrin ngjyrë.
6. E shërbejmë të spërkatur me majdanoz të grirë, piper të sapobluar dhe vajin e tavës.
Këshillë: “Lagareiro” është punëtori i presës së vajit – emri tregon se në këtë gatim nuk e kursejnë vajin e mirë të ullirit; ruaje lëngun e vet të oktapodit, është bazë e shkëlqyer për supë ose oriz.
Plani yt ruhet në këtë shfletues deri në 24 orë. Regjistrohu ose hyr: pasi ta kontrollosh, mund ta ruash në kalendar, t'i mbash recetat e tua dhe ta përdorësh listën e blerjeve edhe më vonë.
Cookies të domosdoshme për funksionimin bazë të faqes. Pa to, faqja nuk funksionon siç duhet dhe ato nuk mund të çaktivizohen.
Me pëlqimin tënd, mbledhim të dhëna përdorimi dhe pajisjeje përmes Google Analytics për ta përmirësuar faqen. Të dhënat mund të përmbajnë edhe identifikues në internet. Pëlqimin mund ta tërheqësh këtu në çdo kohë.